A była raz Murzynka miła,

posąg z czarnej skały,

co w Dunajcu Czarnym żyła,

Stach Bachleda w Białym.



Cosik brało ich ku sobie,

wzięli na odwagę,

ona jemu dała tam-tam,

a on jej ciupagę.



A ona go kua, kua

tumana, muła.

A on: aua, aua!

Je, je, je!

A on jej puk-puk w tam-tam.

Ua - ua!

A ona: e tam, e tam.

Je - je - je!



Z tej miłości pili cięgiem,

gorzałę ze śmagą.

On jej w końcu przyrżnął bębnem,

ona mu ciupagą.



Morał z tego względem trunków

ukuli u górali:

Nie mieszaj chłopie gatunków,

bo ci łeb rozwali.



A ona go...



Że Murzynka w tej parafii

żaden cud na ziemi,

bo już przecie nom sie trafieł

w Poroninie Lenin.



A, że była psiakrew śwarno

Stach kcioł zwyobracoć,

ale nocka było corno

nie mógł jej namacoć.



A ona go...