Pytają przy deserze 

i u piekielnych bram. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Kobieta grzechy pierze 

a Bóg zamyka kran. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Zielonej stratosferze 

przybyło kilka plam. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Czernieją miejskie wieże

nie widać pan czy cham. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Rogata młodość znika,

nadchodzi szary czas.

nieczęsto już muzyka

do tańca budzi nas. 



Już pokolenie młode

dobiera nowy ton

i jutro pójdzie w szkodę

u boku nowych żon...



Robimy się jak skała,

każdy jest w nocy sam.

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Za nasze polskie życie, 

za takie, jakie jest, 

wypijmy wódki łyczek 

z domieszką cichych łez... 

Wypijmy wódki łyczek 

z domieszką cichych łez... 
























Przyjdzie dzień, gdy dorośnie Maryla,

jeszcze rok, jeszcze dzień, jeszcze chwila,

już nie zagra, jak dawniej w zielone, 

nie popędzi w podróże szalone, hej, hej, hej. 



Dla niej diabeł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj.

Dla niej anioł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj.

Dla niej diabeł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj. 

Dla niej wszystko naj,naj, naj, pa ta taj, o pa ta taj.



Gdzie podziała się dawna Marylka,

ta, co miała niewinność motylka, 

dzisiaj zna ją i Londyn i Łowicz,

wszędzie słychać Marylę Rodowicz.



Hej, hej, hej, dla niej diabeł...



Przyjdzie dzień posiwieje Maryla, 

jeszcze rok, jeszcze dzień, jeszcze chwila, 

i zapełni się Paryż i Kutno

nowych dziewczyn urodą okrutną.



Dla was diabeł, dla was raj, pa ta taj, o pa ta taj...