Za chwilę wszystko się skończy

Za chwilę zgaszą światło

Trzeba szybko pogadać z sobą

Czy było warto

Trzeba jeszcze zbobrować szuflady

I wlać naftę do suchych lamp

Trzeba jeszcze z Tuwimem pogadać

Pora spać

Trzeba komuś powiedzieć: kochałam

Zaprosić do cichej zadumy

Trzeba jeszcze naparzyć herbaty

Nic nie umiem

Trzeba jeszcze spojrzeć na siebie

I potańczyć wśród starych szmat

Trzeba jeszcze polubić siebie

Nie wiem jak

Bo to wszystko nie było naprawdę

Bo to wszystko mgłą wilgotnej ciszy

Łza której nigdy nie ujrzysz

Łza której śpiew usłyszysz

Za chwilę wszystko się skończy

Za chwilę zgaszą światło

Trzeba szybko pogadać z sobą

Czy było warto



Warto...warto...warto!
























Był ślub wśród najwyższych sfer

Taki odlot każdy mieć by chciał

Sto prób odbyło się

Żeby każdy swoje miejsce znał

Już miał gruchnąć marsz

Biskup stułę w gładkie dłonie wziął...

Gdy ktoś z pierwszych ław

Nagle wrzasnął rany Boskie STOP!



I zrobił się szum

Jak nie wiem co-o o

Gdy cały ten tłum ryknął na głos:



Co się stało z Mamą?

Mama zniknęła stąd

Krótką chwilę była

Gdzieś się zmyła

Każdy trzeba przeszukać kąt

Co się stało z Mamą?

Ktoś musiał widzieć ją

Cały ślub wstrzymamy

Bo bez Mamy

Wszyscy goście jak dzieci są



Zaczął się ruch

Jak na placu pełnym blaszanych szczęk

Wzdłuż naw rozległ się

Telefonów komórkowych brzęk

Do drzwi wszyscy pchali się

Jakby przed czymś szybko chcieli zbiec

Wciąż rósł przed kościołem kurz

Tak za Mercem szybko śmigał Merc!

Za chwilę przez fax

To poszło na kraj-aj-jaj

I wśród innych kraks

Ten problem był naj-naj-naj: Co się stało z mamą ?

Mama tak na oko ze dwa metry wysoka

Uwielbia stek i gulasz

Na plecach ma tatuaż

Gdy grozi wielka wsypa

To wyskakuje z jeepa

Tak się ten opis kończy

A teraz list gończy